Instalacja jako aplikacja, praca offline i własny serwer

Instalacja jako aplikacja

layerling można zainstalować jak zwykły program. Dostaje wtedy ikonę i własne okno, bez paska adresu. Po pierwszej wizycie uruchamia się nawet bez internetu. Twoje projekty zostają na Twoim komputerze. Instalacja się opłaca: aplikacja uruchamia się szybciej, bo nie musi być za każdym razem wczytywana od nowa, działa bez internetu i odciąża serwer. Nic nie tracisz, bo layerling nadal informuje, gdy wychodzi nowa wersja.

Jeśli Twoja przeglądarka to potrafi, na stronie startowej pojawia się wskazówka z przyciskiem „Zainstaluj teraz”. W przeciwnym razie:

• Chrome i Edge: kliknij ikonę instalacji po prawej stronie paska adresu albo wybierz w menu przeglądarki „Zainstaluj jako aplikację”.
• Safari na Macu: menu „Plik”, potem „Dodaj do Docka”.
• Safari na iPhonie i iPadzie: ikona Udostępnij, potem „Do ekranu początkowego”.
• Firefox: nie instaluje aplikacji. layerling i tak uruchamia się tam offline w karcie.

Wskazówkę na stronie startowej zamkniesz przyciskiem „Ukryj tę wskazówkę”. Ponowne uruchomienie zainstalowanej aplikacji w Chrome albo Edge przenosi na wierzch otwarte okno, zamiast otwierać kolejne.

Na komputerze zainstalowany layerling w Chrome albo Edge rejestruje się też jako program do plików .lyl: dwuklik na projekcie w menedżerze plików otwiera go w layerling, a Ctrl+S zapisuje z powrotem do tego pliku. Na Androidzie to nie działa, bo przeglądarka nie oferuje tam powiązania plików dla zainstalowanych aplikacji internetowych. Otwórz projekt przyciskiem „Otwórz projekt lub zaimportuj geometrię” na stronie startowej.

Aktualizacje

Gdy jest nowsza wersja, layerling pokazuje to na stronie startowej. Przez „Informacje o wersji i pobieranie” przeczytasz, co się zmieniło. Numer wersji jest w prawym dolnym rogu. Po przeładowaniu strony masz nową wersję.

Na layerling.com i na innych serwerach WWW otwarta strona sama zauważa aktualizację. Co jakiś czas pyta serwer o jego wersję, gdy wracasz do karty, a od razu, gdy zniknie potrzebny jej plik programu. Gdy w międzyczasie zainstalowano coś nowego, informuje o tym karta w prawym dolnym rogu, z listą nowości. „Zapisz i odśwież” najpierw zapisuje otwarty projekt w przeglądarce, a potem wczytuje stronę ponownie. Projekt wraca taki, jakim go zostawiłeś. „Później” wstrzymuje kartę na 15 minut. Odśwież wkrótce: strona, która zostaje na starej wersji, może wczytać części nowej, które do niej nie pasują. Ta sama karta pojawia się, gdy to już się stało: procesy CAD, które wczytują się dopiero przy pierwszej potrzebie, mówią, z której kompilacji pochodzą, a jeśli nie jest to kompilacja strony (po aktualizacji albo przy zapisanej kopii starszej wersji), karta prosi o odświeżenie, zanim obie się nie zrozumieją.

Gdy layerling jest otwarty w kilku kartach, pilnują się nawzajem: jeśli inna karta działa już w nowszej wersji, uwaga na dole starej karty prosi o jej odświeżenie. A jeśli ten sam projekt jest otwarty w dwóch kartach, obie ostrzegają, bo zapisują automatycznie i nadpisywałyby się nawzajem. Jeśli otworzysz layerling w kolejnej karcie, gdy jeden jest już otwarty, nowa karta proponuje pracę w starej i oferuje, że sama się zamknie. Jeśli celowo chcesz mieć dwie karty, na przykład dla dwóch projektów obok siebie, kliknij tam „Pracuj dalej tutaj”. Ta instrukcja też otwiera się w osobnej karcie: dopóki obok niej jest otwarty layerling, jej przycisk w prawym górnym rogu brzmi „Wróć do edytora” i zamyka instrukcję, zamiast otwierać edytor drugi raz.

Język i wygląd

Język wybierasz w prawym górnym rogu, z listy języków. Motyw kolorów obok niego oferuje „Systemowy” (podąża za systemem operacyjnym), „Jasny”, „Ciemny” i „Grafitowy”, czyli neutralną ciemną szarość.

Własna instalacja

layerling to wolne oprogramowanie (AGPL-3.0) i można go uruchomić na własnym komputerze albo serwerze, na przykład w warsztacie, klubie albo szkole. Jest kilka sposobów, opisanych w README na GitHubie:

• Szybki start w Windows: jeden wiersz w PowerShell instaluje wszystko i kładzie skrót na pulpicie. Gdy layerling już działa, kolejne dwukrotne kliknięcie nie uruchamia drugiego serwera, tylko otwiera stronę.
• Docker: dla urządzeń NAS i serwerów domowych, bez potrzeby instalowania Node.js. Każde wydanie jest dostępne jako gotowy obraz henmedia/layerling na Docker Hub (także ghcr.io/henmedia/layerling) dla amd64 i arm64. docker run -d -p 3000:3000 -v layerling-thumbnails:/app/.codex/project-thumbnails henmedia/layerling:latest go uruchamia, a na NAS-ie szukasz go w rejestrze menedżera kontenerów.
• Eksport statyczny: wynikiem są zwykłe pliki, które może serwować każdy serwer WWW. Muszą leżeć w katalogu głównym adresu (https://layerling.example.com/ albo http://192.168.0.5:8080/), a nie w podfolderze ani otwierane z dysku. README podaje kroki. Z zapisywalnym folderem store obok index.html i PHP na serwerze staje się też wspólnym magazynem projektów.

Most MCP dla asystentów AI istnieje tylko w serwerze deweloperskim, zobacz Budowanie z AI.

Pomoc i opinie

• W edytorze sekcja „Pomoc” zawiera „Krótki przewodnik” z najważniejszymi ruchami oraz przegląd skrótów klawiszowych. Każda część krótkiego przewodnika ma znak zapytania, który prowadzi do pasującego rozdziału tutaj.

• Pytania, życzenia i zgłoszenia błędów są mile widziane na forum (po niemiecku) i na GitHubie.
• Co zmieniło się w której wersji, jest w liście zmian, którą znajdziesz na dole strony startowej i edytora.